22 Aralık 2016 Perşembe

YENİYIL

Çocukken her yeniyıl yaklaştığında içim kıpır kıpır olurdu. Sanki yeni yıl bana yepyeni şeyler sunacakmış gibi hisseder heyecanlanırdım. En çokta simli yılbaşı kartpostallarını severdim. Yazım düzgün olduğu için herhalde o kartpostalları yazma görevi ailede hep bana düşerdi. Artık heyecanlar köreldi , zaten kartpostal devride kapandı. Ülkemde ve dünyada ki son gelişmeler değil bir kutlama yapmak , üzüntüden ağlama noktasına getiriyor hergün beni ama Kibele'ye bakıyorum aynı çocukken benim olduğum gibi heyecanlı. Yılbaşı süsleri gördüğünde kendini kaybediyor. Kafasında bir sürü proje yeniyıla dair ve ben onun bu güzel hisleri doyasıya yaşamasını ve yüzünün hep gülmesini istiyorum. Keşke bütün çocukların güldüğü bir dünya ütopya olmasa artık.

12 Aralık 2016 Pazartesi

KÜÇÜKSU KASRI

Mavi gözlü kadının yani İstanbul'un her köşesi ayrı güzel. Anadolu Hisarında , sınavlar arasında , buz tutmuş ellerimizi sıcak ve demli bir çay bardağıyla buluşturmak için , her boşlukta kaçtığımız büyülü köşe , Küçüksu Kasrı çay bahçesi. Maksat en az sıcak bir çay kadar bu gözalıcı mimariyi seyretmekte olabilir mi acaba ?
Kibele vizelerde annesine yani bana eşlik etti , üniversite ortamını öyle sevdiki , o büyüdüğünde en az iki tane okuyacakmış.İstemek başarmanın yarısı olduğuna göre şimdiden bir üniversite garanti.